Korean Major MT First Camp

ฮันกุกกอ บูรพาาาาา อยากได้กางเกงอาจารย์อุ้ม -0-















อาจารย์ซูบินเล่นเก่งอ่ะ กลุ่มหนูจารย์คิเท่อ้ะ -0-

เ้จ้าหญิงทั้ง 5

นิทานเกาหลี: เจ้าหญิงทั้ง 5

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีกษัตริย์เกาหลีผู้มีราชธิดาห้าองค์ แต่ละองค์จะได้รับพรพิเศษจากพระบิดาเมื่ออายุครบ 18 ชันษาบริบูรณ์ เจ้าหญิงองค์โตขอแบ่งดินแดนกึ่งหนึ่งเมื่อครบ 18 ชันษาบริบูรณ์ เจ้าหญิงองค์รองขอแบ่งแก้วแหวนเงินทองในท้องพระคลังไปกึ่งหนึ่ง เจ้าหญิงองค์ที่สามทูลขออัญมณียอดมงกุฎ เจ้าหญิงองค์ที่สี่ขอพระราชทานพระราชวังหลังใหม่ เมื่อถึงวาระที่เจ้าหญิงองค์สุดท้องครบ 18 ชันษาบริบูรณ์ นางทูลขอข้าวสาร 100 กระสอบ "เจ้าต้องการข้าวสาร 100 กระสอบไปทำอะไรหรือ?" พระราชบิดาตรัสถามด้วยความพิศวง "ข้าจะนำไปแจกจ่ายให้ราษฏรผู้ยากไร้" นางทูลตอบ พระราชาแย้มสรวล ตรัสว่า "ข้าหวังเพียงให้พี่สาวของเจ้ามีน้ำใจโอบอ้อมอารีเช่นเจ้า" อยู่มาวันหนึ่ง กษัตริย์ชราสิ้นพระชนม์ด้วยอาการสงบ เจ้าหญิงองค์สุดท้องผู้รักใคร่บิดามากที่สุด ร่ำไห้อาลัยอยู่หลายวัน ในระหว่างที่เจ้าหญิงองค์สุดท้องไว้ทุกข์ด้วยความเศร้าโศก เจ้าหญิงองค์โต สถาปนาตนเองเป็นราชินีปกครองเกาหลี เจ้าหญิงองค์รอง ขโมยกุญแจท้องพระคลัง เจ้าหญิงองค์ที่สาม รวบรวมเพชรยอดมงกุฎไว้ทั้งหมด นำไปซุกซ่อนไว้เป็นอย่างดี ส่วนเจ้าหญิงองค์ที่สี่เคลื่อนย้ายเข้าไปจับจองพระราชวังฤดูหนาว ที่งดงามที่สุดเป็นของตนเอง เจ้าหญิงองค์สุดท้องไม่มีทรัพย์สมบัติใดติดกาย แต่เธอก็ไม่ได้ปริปากบ่น ออกตระเวนช่วยเหลือราษฎรผู้ยากไร้เหมือนเช่นที่เคยปฏิบัติมา ไม่ว่าเธอจะ เดินทางไปแห่งหนใด ผู้คนจะมาห้อมล้อมแซ่ซ้องสรรเสริญ ทำให้องค์ราชินี อิจฉา เธอจึงครุ่นคิดหาทางกำจัดน้องสุดท้อง อยู่มาวันหนึ่ง ราชินีมีคำบัญชาให้เจ้าหญิงองค์สุดท้องเข้าเฝ้า ราชินีบัญชาให้เธอเดินทางไปยังภูเขาดำ นำเอาน้ำบริสุทธิ์จากน้ำพุมาถวาย ไม่เคยมีผู้ใดที่ไปเยือนภูเขาดำแล้วรอดชีวิตกลับมาได้ เจ้าหญิงเดินทางด้วยเท้าไปตามช่องเขาแคบๆที่ทอดสูงขึ้นไปยังยอดเขา เธอเหนื่อยล้าและกระหายน้ำจนคอแห้งเป็นผง ในที่สุดเธอก็เดินมาถึงถ้ำใหญ่ กลางถ้ำมีบ่อน้ำพุใสบริสุทธิ์ มีก้อนหินสีดำวางเรียงรายรอบขอบบ่อ ด้วยความ เหน็ดเหนื่อยเธอจึงวักน้ำด้วยฝ่ามือทั้งสอง ทันใดนั้น ก็มีกรงเล็บมาเกาะที่ไหล่ เธอเงยหน้าขึ้น ภาพที่เห็นน่าสะพรึงกลัว เป็นครึ่งคนครึ่งสัตว์ กรงเล็บแหลมคม ขนรุงรังคลุมทั่วร่าง เจ้าหยิงหวาดกลัวแทบขาดใจ หวีดร้องออกมาสุดเสียง พยายามดิ้นรนหลบหนี แต่สัตว์ประหลาดตัวนั้นก็เกาะกุมไว้แน่น "อย่ากลัวไปเลย ข้าไม่คิดทำร้ายท่าน" แล้วสัตว์ประหลาดก็กล่าวต่อ "หากท่านดื่มน้ำในบ่อร่างของท่านจะกลายเป็นก้อนหินดำ" "ขอบคุณท่านที่ได้ช่วยชีวิตข้าไว้" เจ้าหญิงเอ่ยตอบ เธอไม่หวาดกลัวสัตว์ประหลาดอีกต่อไปแล้ว "แท้จริงแล้วข้าเป็นเจ้าชาย ถูกพ่อมดใจบาปสาปให้เป็นสัตว์ประหลาด" เจ้าชายชวนคุย "แล้วท่านมาทำอะไรที่ภูเขาดำ?" เจ้าชายสอบถาม เจ้าหญิงจึงเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ฟัง สัตว์ประหลาดให้สัญญาว่า จะตักน้ำจากบ่อน้ำพุให้ ถ้าเจ้าหญิงยินยอมจะอยู่ข้างกายของเขาตลอด 3 วัน เจ้าหญิงยินยอมปฏิบัติตาม ในช่วง 3 วันนั้น สัตว์ประหลาดได้เล่านิทานแสนสนุกให้เจ้าหญิงฟัง เมื่อถึงวันที่สาม สัตว์ประหลาดก็ล้มป่วย เจ้าหญิงกลัวว่าถ้าเธอทอดทิ้ง สัตว์ประหลาดไว้ตามลำพังสัตว์ประหลาดก็คงจะเสียชีวิตเป็นแน่ เธอตกลงใจจะอยู่รักษาพยาบาลจนกว่าสัตว์ประหลาดจะหายดี เช้าวันรุ่งขึ้น เจ้าหญิงพบว่าสัตว์ประหลาดหน้าตาน่าเกลียด เปลี่ยนเป็น เจ้าชายผู้สง่างามไปเสียแล้ว และเจ้าชายได้ขอเจ้าหญิงแต่งงาน เธอตอบรับคำ โดยไม่ลังเล แต่เธอก็ต้องการจะนำข่าวดีนี้ไปแจ้งให้พี่สาวได้ทราบ ทั้งสองพระองค์ จึงเดินทางกลับมายังพระราชวังด้วยกัน เมื่อราชินีใจโหดทราบข่าวว่าน้องสุดท้องยังมีชีวิตอยู่ จึงเรียกประชุม น้องสาวทั้งสามเพื่อให้ร่วมกำจัดน้องสุดท้องและเจ้าชายหนุ่ม แต่นายทหาร ผู้จงรักภักดีต่อเจ้าหญิงองค์สุดท้อง ได้แอบนำข่าวร้ายนี้มาบอกกับ เจ้าชายและเจ้าหญิง ทั้งสองพระองค์จึงหลบหนีและมุ่งหน้ากลับภูเขาดำ พี่สาวใจโหดทั้งสี่จึงนำกองทหารไล่ติดตาม เมื่อมองเห็นทั้งสองพระองค์ มุดเข้าไปในช่องแคบเชิงเขา พี่สาวทั้งสี่จึงลงจากหลังม้าวิ่งไล่ตามเข้าไปในช่องเขา ไล่ตามมาจนเหนื่อยล้า และกระหายน้ำจนคอแห้งเป็นผง เมื่อตามเข้ามาในถ้ำก็เห็น บ่อน้ำพุใสสะอาด ทุกพระองค์จึงวักน้ำขึ้นมาดื่มดับความกระหาย ในทันทีที่น้ำแตะ ริมฝีปาก เจ้าหญิงทั้งสี่กลายเป็นก้อนหินสีดำเรียงรายรอบขอบสระ แผ่นดินเกาหลีจึงปลอดภัยจากราชินีใจโหด เจ้าหญิงอภิเษกสมรสกับเจ้าชาย ทั้งสองพระองค์ปกครองดินแดน ให้ผาสุก ครองคู่เปี่ยมสุขชั่วนิรันดร์

ตำนานดอกบ๊วย นกพิกพารัม และช่างตีเหล็ก...( มาจากอิลจิแม -_- )

ตำนานนกพิกพารัมแซกับต้นบ๊วย...

.... นานมาแล้วมีช่างตีเหล็กคนหนึ่งกำลังจะแต่งงานกับหญิงสาวผู้เป็นที่รัก

แต่ก่อนจะถึงวันแต่งงาน หญิงสาวผู้นั้นได้ล้มป่วยและตายจากไป ช่างตีเหล็กเสียใจมากจึงมานั่งเฝ้าหลุมศพของนางทุกวัน

...อยู่มาวันหนึ่งก็มีต้นบ๊วยงอกขึ้นมาตรงบริเวณของหลุมศพหญิงสาว...ช่างตีเหล็กเชื่อว่าต้นบ๊วยนั้นคือหญิงสาวผู้เป็นที่รัก...

ช่างตีเหล็กจึงดูแลต้นบ๊วยเป็นอย่างดี...เวลาผ่านไปปีแล้ว..ปีเล่า...จนกระทั่งช่างตีเหล็กจากโลกนี้ไปเพราะความชรา...

แต่ต้นบ๊วยก็ยังคงอยู่ต่อไป...อยู่มาวันหนึ่งชาวบ้านคนหนึ่งเดินผ่านมา พบกล่องไม้ใบหนึ่งอยู่ข้างๆต้นบ๊วย...เมื่อเปิดดูก็พบว่ามีนกพิกพารัมตัวหนึ่งบินออกมาจากล่องใบนั้น...นกน้อยตัวนั้นบินวนรอบต้นบ๊วยและเกาะอยู่อย่างนั้นไม่ยอมหนีไปไหน...เมื่อยามใดที่ดอกบ๊วยบาน...นกพิกพารัมก็จะบินวนรอบต้นบ๊วยนั้นอย่างมีความสุข....

...นกพิกพารัมตัวนั้น...ก็คือช่างตีเหล็กนั่นเอง....

Music Playlist at MixPod.com